Szczaw zwyczajny (Rumex acetosa) Szczaw
Wszystko o odmianie
Opis odmiany
**Szczaw zwyczajny (Rumex acetosa)** – opis ogólny
Szczaw zwyczajny (Rumex acetosa) to gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny rdestowatych (Polygonaceae). Jest to roślina zielna, powszechnie występująca na terenie Europy, Azji oraz w niektórych rejonach północnej Afryki. Szczaw zwyczajny charakteryzuje się kwaśnym smakiem liści, które od wieków były wykorzystywane zarówno w kuchni, jak i w medycynie ludowej.
Roślina osiąga zwykle od 30 do 60 cm wysokości. Posiada pojedynczy, wzniesiony, rozgałęziony pęd. Liście szczawu zwyczajnego są podłużnie lancetowate z charakterystycznie wyraźnie zaznaczonymi nerwami, o gładkich lub lekko falistych brzegach. Często są u nasady lekko sercowate. Ich kolor to intensywna zieleń. Kwiaty są drobne, zielono-czerwone, osadzone na długich szypułkach, zebrane w luźne wiechy.
Szczaw zwyczajny preferuje siedliska wilgotne, takie jak łąki, brzegi rzek, tereny bagienne oraz przydroża i nieużytki. Występuje na glebach umiarkowanie żyznych, często o odczynie lekko kwaśnym lub obojętnym. Roślina jest szeroko rozpowszechniona w całej Europie, od strefy umiarkowanej po chłodniejsze rejony północne, oraz w zachodniej Azji. W Polsce jest gatunkiem pospolitym.
Liście szczawu zwyczajnego mają charakterystyczny, kwaskowaty smak, spowodowany obecnością kwasu szczawiowego. Są chętnie wykorzystywane do przyrządzania zup, zwłaszcza tradycyjnego barszczu szczawiowego. Ponadto szczaw może być dodawany do sałatek, sosów czy farszów. Ze względu na kwaśny smak liście bywają też używane jako naturalny dodatek wzbogacający smak potraw.
Tradycyjnie szczaw zwyczajny stosowany był jako roślina lecznicza. Zawiera witaminy (szczególnie C i A), sole mineralne oraz kwas szczawiowy. W medycynie ludowej używano jej do wspomagania trawienia oraz oczyszczania organizmu. Przy tym należy pamiętać, że spożywanie dużych ilości szczawiu może prowadzić do kumulacji kwasu szczawiowego, który w nadmiernych dawkach może szkodzić, np. przyczyniając się do powstawania kamieni nerkowych.
Szczaw zwyczajny jest rośliną łatwą w uprawie. Najczęściej rozmnaża się go z nasion, które wysiewa się wczesną wiosną lub jesienią na stanowiskach słonecznych lub półcienistych. Roślina preferuje wilgotne, ale dobrze przepuszczalne gleby. Może być uprawiany zarówno na niewielkich działkach przydomowych, jak i na większą skalę w celach spożywczych lub leczniczych. Wymaga regularnego podlewania i odchwaszczania.