Kapusta-Czerwona
Wszystko o roślinie
Opis rośliny
**Kapusta czerwona (Brassica oleracea var. capitata f. rubra)**
Kapusta czerwona to odmiana kapusty warzywnej należąca do gatunku Brassica oleracea, wyróżniająca się charakterystycznym, intensywnie czerwonym lub fioletowym zabarwieniem liści. Jest to roślina jednoroczna lub dwuletnia, uprawiana głównie dla spożywanych świeżych lub przetworzonych główek. Kapusta czerwona jest popularnym składnikiem kuchni europejskiej i światowej, wykorzystywana zarówno na surowo, jak i po obróbce termicznej.
Kapusta czerwona tworzy zwartą, kulistą główkę z liści o gładkiej lub lekko pomarszczonej strukturze. Kolor liści oscyluje od intensywnego fioletowego do ciemnoczerwonego, co wynika z obecności antocyjanów – barwników z grupy flawonoidów. Liście wewnętrzne są delikatniejsze, a zewnętrzne szersze i bardziej wytrzymałe. Roślina osiąga wysokość od 30 do nawet 50 centymetrów, a główki mogą ważyć od kilkuset gramów do kilku kilogramów, w zależności od warunków uprawy i odmiany.
Kapusta czerwona pochodzi z rejonów basenu Morza Śródziemnego, skąd została rozprzestrzeniona do innych części Europy i świata. Obecnie uprawiana jest na całym świecie, zwłaszcza w klimacie umiarkowanym, gdzie znajduje odpowiednie warunki do wzrostu. Preferuje gleby żyzne, próchniczne, o umiarkowanej wilgotności i lekko kwaśnym do obojętnego pH. Optymalna temperatura do uprawy wynosi około 15–20°C, a roślinie sprzyja duża ilość światła.
Kapusta czerwona odgrywa ważną rolę w rolnictwie oraz kuchni. Jest źródłem cennych składników odżywczych, takich jak witaminy C, K i z grupy B, minerały (potas, wapń, magnez), a także błonnik pokarmowy i przeciwutleniacze, w tym wspomniane antocyjany. W kuchni stosowana jest do przygotowywania surówek, sałatek, duszonych dań, a także jako składnik tradycyjnych potraw, np. niemieckiej kapusty czerwonej duszonej z jabłkami czy polskiego bigosu. Kapusta czerwona jest również chętnie wykorzystywana do fermentacji, np. jako składnik kiszonej kapusty, która zyskuje wtedy charakterystyczny, lekko kwaskowaty smak.
Uprawa kapusty czerwonej wymaga starannego doboru stanowiska oraz dbałości o właściwe nawożenie i nawadnianie. Najlepsze efekty osiąga się przy płytkiej orce i regularnym spulchnianiu gleby. Roślina dobrze reaguje na nawozy organiczne i mineralne, zwłaszcza azotowe, które mają wpływ na wzrost liści i wielkość główek. Sadzenie może odbywać się przez rozsady lub bezpośrednio w gruncie. Długość okresu wegetacji zależy od odmiany, ale zwykle trwa od 90 do 120 dni. Kapusta czerwona jest stosunkowo odporna na niskie temperatury, wytrzymując przymrozki do około -4°C, co umożliwia zbiór jesienny.
Podobnie jak inne odmiany kapust, kapusta czerwona jest narażona na ataki wielu patogenów i szkodników. Do najczęstszych chorób należą mączniak prawdziwy, zgnilizna kapustnych, czarna zgnilizna oraz alternarioza. Wśród szkodników dużym zagrożeniem są pchełki ziemne, larwy motyli kapustników, mszyce oraz śmietka kapuściana. Skuteczna ochrona roślin opiera się na metodach integrowanej ochrony, obejmującej uprawę odmian odpornych, płodozmian, mechaniczne usuwanie szkodników oraz stosowanie środków ochrony roślin w razie potrzeby. Odpowiednia pielęgnacja i zachowanie higieny w uprawie pozwalają zredukować występowanie chorób i poprawić plonowanie kapusty czerwonej.