Choroby Labrador

Zobacz także

Labrador

Groch

Choroby

**Choroby odmiany Labrador rośliny Groch**

Odmiana Labrador grochu (Pisum sativum) jest ceniona za wysoką jakość plonu oraz odporność na wiele niekorzystnych warunków środowiskowych. Niemniej jednak, jak każda roślina uprawna, jest narażona na różnorodne choroby, które mogą obniżyć wydajność plonu, a w niektórych przypadkach nawet całkowicie zniszczyć uprawę. Warto więc poznać najczęstsze patologie atakujące tę odmianę oraz sposoby ich rozpoznawania i zwalczania.

Pierwszą i zarazem jedną z poważniejszych chorób grochu odmiany Labrador jest mączniak prawdziwy. Choroba ta wywoływana jest przez grzyby z rodzaju Erysiphe, które atakują przede wszystkim liście, łodygi i strąki. Objawia się charakterystycznym białym, mączystym nalotem, który szybko się rozprzestrzenia, prowadząc do zasychania i opadania liści. Mączniak osłabia roślinę, zmniejsza fotosyntezę, co w efekcie obniża plon. Skuteczną metodą walki jest stosowanie fungicydów oraz wybór stanowisk z dobrą cyrkulacją powietrza, które ograniczają rozwój choroby.

Kolejną częstą chorobą jest fuzarioza grochu, wywoływana przez grzyby z rodzaju Fusarium. Atakuje system korzeniowy oraz dolne partie łodyg, powodując żółknięcie liści, więdnięcie roślin, a w ciężkich przypadkach ich zamieranie. Grzyb ten rozwija się głównie w warunkach wysokiej wilgotności i zbyt zbitej gleby. Podstawową ochroną przed fuzariozą jest właściwa agrotechnika, m.in. unikanie nadmiernego podlewania, stosowanie zdrowego materiału siewnego oraz płodozmian zbożowo-strączkowy.

Groch odmiany Labrador może także cierpieć na bakteriozy, takie jak bakteryjna plamistość liści. Objawia się ona powstawaniem niewielkich, brązowych plam na liściach, które z czasem mogą się powiększać i łączyć, powodując nekrozę tkanek. Choroba rozprzestrzenia się wraz z wodą, szczególnie podczas deszczowych dni oraz przez narzędzia ogrodnicze. Zapobieganie obejmuje dezynfekcję narzędzi oraz stosowanie odpornego materiału siewnego.

Wśród wirusowych chorób, które mogą atakować odmianę Labrador, ważne miejsce zajmuje mozaika grochu. Typowe symptomy to mozaikowate, nierównomierne zabarwienie liści, deformacje oraz karłowatość roślin. Wirusy przenoszone są przez mszyce i inne owady, dlatego kontrola populacji wektorów jest kluczowa dla ograniczenia rozprzestrzeniania się choroby. Nie ma skutecznego leczenia wirusów, więc profilaktyka i stosowanie odmian odpornych są podstawą ochrony.

Na koniec warto wspomnieć o antraknozie grochu, zwanej także chorobą plamistości łodyg i strąków, wywoływanej przez grzyb Colletotrichum. Objawia się powstawaniem ciemnych plam na łodygach i strąkach, które mogą prowadzić do ich pękania i gnicia. Choroba ta często pojawia się w wilgotnych, deszczowych warunkach i szybko rozprzestrzenia się poprzez resztki roślinne. Zwalczanie opiera się na usuwaniu zakażonych resztek, stosowaniu odpowiednich środków grzybobójczych oraz właściwym nawożeniu, które wzmacnia odporność roślin.

Podsumowując, odmiana Labrador grochu jest stosunkowo odporna, lecz podatna na kilka istotnych chorób grzybowych, bakteryjnych i wirusowych. Skuteczna ochrona wymaga monitorowania upraw, właściwego doboru zabiegów agrotechnicznych oraz stosowania środków ochrony roślin. Zachowanie tych zasad pozwala na uzyskanie zdrowych roślin i wysokiej jakości plonu.