Cykoria

Wszystko o roślinie

Podlewanie

Gleba i podłoże

Nawożenie

Choroby

Szkodniki

Toksyczność

Odmiany

Opis rośliny

**Cykoria (Cichorium intybus) – szczegółowy opis encyklopedyczny**

Cykoria (Cichorium intybus) jest wieloletnią rośliną zielną należącą do rodziny astrowatych (Asteraceae), szeroko rozpowszechnioną w klimacie umiarkowanym, szczególnie w Europie, Azji i Ameryce Północnej. Roślina ta jest znana zarówno jako roślina użytkowa, jak i ozdobna. Cykoria była uprawiana już w starożytności ze względu na swoje właściwości lecznicze i zastosowanie kulinarne.

Cykoria osiąga wysokość od 30 do 150 cm. Ma rozgałęziony, szorstki łodygę, często wzniesioną. Charakterystyczne dla tej rośliny są błękitnoniebieskie kwiaty zebrane pojedynczo bądź po kilka na szczytach pędów. Kwiaty cykorii otwierają się najczęściej wczesnym rankiem i zamykają w południe lub w okresie niepogody, co nadaje jej ludowe określenie „kwiat słońca”. Liście dolne są nieco większe, lancetowate lub jajowate, czasami ząbkowane, natomiast liście górne mniejsze i węższe.

Cykoria charakteryzuje się mocnym i rozgałęzionym korzeniem palowym, często o drewniejącej strukturze, który jest ceniony w medycynie naturalnej i przemyśle spożywczym. Korzeń cykorii zawiera wysoką zawartość inuliny – naturalnego polisacharydu pełniącego funkcję prebiotyku, wspomagającego prawidłową florę bakteryjną jelit. Inulina z korzenia cykorii znajduje zastosowanie jako substytut cukru dla osób z cukrzycą oraz jako składnik diet niskokalorycznych.

Cykorię można podzielić na kilka odmian uprawnych, z których najbardziej znane to cykoria sałatowa (Cichorium intybus var. foliosum) oraz cykoria korzeniowa (Cichorium intybus var. sativum). Pierwsza z nich wykorzystywana jest przede wszystkim jako warzywo liściaste do sałatek i surówek, natomiast druga służy do produkcji mąki korzeniowej oraz jako surowiec do produkcji substytutu kawy – palonego i mielonego korzenia cykorii, który ma łagodny smak i jest popularny jako napój bezkofeinowy.

W medycynie tradycyjnej cykoria wykorzystywana była do wspomagania pracy wątroby, żółciopędnie oraz jako środek przeciwzapalny i moczopędny. Preparaty z cykorii stosuje się w celu poprawy trawienia, łagodzenia nieżytów układu pokarmowego oraz wspierania odporności. Współczesne badania potwierdzają korzystny wpływ inuliny na mikroflorę jelitową i metabolizm glukozy.

Cykoria jest także rośliną ekologiczną i łatwą w uprawie; dobrze rośnie na glebach umiarkowanie wilgotnych, o odczynie obojętnym do lekko zasadowego. W Polsce naturalnie występuje na poboczach dróg, łąkach i nieużytkach. Jej estetyczne kwiaty przyciągają owady zapylające, a sama roślina pełni ważną rolę w ochronie bioróżnorodności krajobrazu rolniczego.