Choroby Radar

Zobacz także

Radar

Cebula-Czerwona

Choroby

**Choroby cebuli czerwonej – szczegółowy przegląd**

Cebula czerwona (Allium cepa var. aggregatum) jest popularnym warzywem o dużych wymaganiach uprawowych. Niestety, jak wiele innych roślin, jest narażona na różnego rodzaju choroby, które mogą znacznie obniżyć plon oraz jakość cebul. W tym tekście omówię najważniejsze choroby cebuli czerwonej, ich symptomy oraz metody zwalczania.

Szara pleśń jest jedną z najczęściej występujących chorób cebuli czerwonej. Atakuje zarówno liście, pędy, jak i cebule. Objawia się początkowo jako niewielkie, wodniste plamy na liściach, które szybko pokrywają się gęstym, szarym nalotem grzybni. W przypadku dużej wilgotności powietrza i niskich temperatur rozprzestrzenia się błyskawicznie, prowadząc do zamierania pędów i gnicia cebul w ziemi lub podczas przechowywania. Aby zapobiegać rozwojowi szarej pleśni, należy unikać nadmiernego zagęszczenia roślin na polu, stosować prawidłową pielęgnację oraz rotację upraw. Fungicydy zawierające składniki aktywne przeciwko Botrytis są często stosowane profilaktycznie.

Rdza cebuli to choroba grzybowa, charakteryzująca się pojawieniem na liściach drobnych, pomarańczowo-rdzawych kropek przypominających rdzę. Zainfekowane partie liści żółkną, zasychają i mogą przedwcześnie obumrzeć, co ogranicza fotosyntezę i zahamowuje wzrost roślin. Rozwojowi rdzy sprzyja ciepłe i wilgotne środowisko. Ważnym elementem zwalczania rdzy jest niszczenie resztek roślinnych oraz stosowanie odpornego materiału siewnego. Kuracje fungicydowe należy wykonywać w momencie pojawienia się pierwszych objawów choroby.

**3. Fuzarioza cebuli (Fusarium oxysporum f.sp. cepae)**

Fuzarioza to choroba powodowana przez grzyby patogenne, które atakują cebule zarówno w trakcie wzrostu, jak i podczas przechowywania. Pierwsze symptomy to żółknięcie oraz więdnięcie liści, którego towarzyszy gnicie cebuli. Charakterystyczne jest brunatne zabarwienie i zagłębienie w cebulach, widoczne po ich przekrojeniu. Choroba jest szczególnie niebezpieczna, gdyż atakuje korzenie i tkanki przewodzące, co utrudnia pobieranie wody. Przeciwdziałać można przez stosowanie odmian odpornych, odpowiednią ochronę przed uszkodzeniami mechanicznymi oraz unikanie nadmiernego podlewania.

**4. Biała zgnilizna (Sclerotium cepivorum)**

Biała zgnilizna cebuli objawia się przebarwieniami i gniciem cebul oraz czernieniem podstaw liści. Charakterystycznym znakiem choroby jest biały nalot grzybni złożony z micelium oraz twardych skupisk grzybni – tzw. sklerotów. Choroba może całkowicie zniszczyć plantację. Zwalczanie białej zgnilizny wymaga szczególnie starannej higieny pola uprawnego, ograniczenia nadmiaru wilgoci oraz stosowania oprysków fungicydowych na wczesnych etapach infekcji.

**5. Mączniak prawdziwy cebuli (Leveillula taurica)**

Mączniak prawdziwy to choroba powierzchniowa, objawiająca się pojawieniem jasnych, żółtawych plam na liściach, które z czasem pokrywają się białym, mączystym nalotem. Zaawansowane zakażenie prowadzi do zamierania tkanek liściowych, co znacznie osłabia roślinę. Warunki sprzyjające rozwojowi to umiarkowanie ciepła temperatura oraz wysoka wilgotność. Zwalczanie opiera się na stosowaniu preparatów fungicydowych oraz utrzymaniu odpowiedniej cyrkulacji powietrza na polu.

Cebula czerwona jest także podatna na wirusy, takie jak wirus karłowatości cebuli (Onion yellow dwarf virus – OYDV) czy wirus mozaiki cebuli (Onion mosaic virus – OMV). Wirusy te powodują deformacje liści, mozaikowate plamy, zahamowanie wzrostu i spadek plonów. Wirusów nie da się zwalczyć chemicznie, dlatego najważniejsza jest profilaktyka – stosowanie zdrowego materiału siewnego oraz eliminacja roślin wykazujących objawy infekcji.

Choroby cebuli czerwonej stanowią poważne zagrożenie dla upraw, dlatego ich rozpoznanie i właściwe zwalczanie jest kluczowe dla uzyskania wysokiej jakości plonu. Integracja metod agrotechnicznych, profilaktyki, odpowiedniej ochrony chemicznej oraz stosowanie zdrowego materiału siewnego to podstawowe elementy skutecznej ochrony przed chorobami. Regularne monitorowanie upraw pozwala na szybkie wykrycie i ograniczenie rozprzestrzeniania się patogenów, co przekłada się na mniejsze straty i lepsze efekty produkcyjne.