Choroby Czerwona Włoska

Zobacz także

Czerwona Włoska

Cebula-Czerwona

Choroby

**Choroby odmiany Czerwona Włoska cebuli – szczegółowy przegląd**

Odmiana Czerwona Włoska cebuli, znana ze swojego charakterystycznego, intensywnie fioletowego koloru oraz wyrazistego smaku, jest bardzo ceniona zarówno w kuchni amatorskiej, jak i profesjonalnej. Niestety, jak każda roślina uprawna, jest podatna na różnego rodzaju choroby, które mogą znacznie obniżyć plon oraz jakość bulw. W tym tekście przyjrzymy się najważniejszym chorobom, które mogą dotykać cebulę Czerwoną Włoską, ich objawom, przyczynom oraz metodom zwalczania.

**1. Zgnilizna szyjki cebuli (Fusarium oxysporum f.sp. cepae)**

Zgnilizna szyjki jest jedną z najpoważniejszych chorób grzybowych cebuli. Patogen atakuje cebulę przede wszystkim podczas przechowywania, jednak infekcja może rozpocząć się już na polu. Objawy to charakterystyczne miękkie, brunatniejące plamy na szyjce cebuli, które prowadzą do gnicia i rozkładu bulw. Przede wszystkim choroba ta pojawia się w warunkach nadmiernej wilgotności i słabej cyrkulacji powietrza. Skuteczne zwalczanie wymaga stosowania zdrowego, wolnego od zakażeń materiału sadzeniowego, a także przestrzegania zasad prawidłowego przechowywania cebuli w chłodnych, suchych i przewiewnych pomieszczeniach.

Podobnie jak zgnilizna szyjki, zgorzel fuzaryjna jest wywoływana przez grzyby z rodzaju Fusarium. Atakuje korzenie i szyjkę roślin, powodując ich więdnięcie, przebarwienia i obumieranie. Na polu można zauważyć, że rośliny stają się mniej produktywne i osłabione. Choroba ta jest szczególnie niebezpieczna w okresach suszy, ponieważ sprzyja uszkodzeniom mechanicznych korzeni, które ułatwiają penetrację patogena. W przypadku tej choroby ważna jest płodozmian i unikanie sadzenia cebuli po roślinach z rodziny amarylkovatych w tej samej glebie.

**3. Mączniak rzekomy (Peronospora destructor)**

Jest to jedna z najczęściej spotykanych chorób cebuli w klimatach umiarkowanych. Mączniak rzekomy objawia się żółtymi lub brunatnymi plamami na liściach, które następnie pokrywają się szarawym, mączystym nalotem złożonym z zarodników grzyba. Choroba prowadzi do zahamowania wzrostu roślin oraz obniżenia jakości bulw. Największe zagrożenie pojawia się w warunkach podwyższonej wilgotności i niskich temperatur. Szkodliwość choroby można ograniczyć poprzez stosowanie fungicydów ochronnych i odpowiednie zagęszczenie roślin na polu, aby poprawić cyrkulację powietrza.

Rdza jest chorobą grzybową, która atakuje liście cebuli, powodując powstawanie pomarańczowych, żółtych lub brązowych pęcherzyków, które zawierają zarodniki. Zainfekowane liście żółkną i przedwcześnie obumierają, co obniża zdolność fotoregulacji i wpływa na rozwój cebuli. Rdza cebuli rozwija się podczas ciepłej i wilgotnej pogody. Aby zminimalizować jej rozprzestrzenianie się, zaleca się niszczenie resztek roślinnych po zbiorze, stosowanie odpornych odmian i opryskiwanie fungicydami.

**5. Zgorzel neckowa (Sclerotium cepivorum)**

Jest to bardzo groźna choroba grzybowa, zwłaszcza dla cebuli odmiany Czerwona Włoska, która ze względu na swoje cienkie szklisto-czerwone łuski może być na nią bardziej podatna. Zgorzel neckowa objawia się gniciem szyjki cebuli i obecnością białego, watowatego grzybniowego nalotu oraz czarnych, twardych struktur grzyba – sklerotów. Choroba rozwija się głównie na glebach wilgotnych i ciężkich, a jej zwalczanie opiera się na stosowaniu płodozmianu, głębokim oraniu i nawożeniu mineralnym, a także wybieraniu zdrowego materiału sadzeniowego.

**6. Wirus mozaiki cebuli (Onion yellow dwarf virus - OYDV)**

Vírus mozaiki cebuli jest jedną z najczęściej występujących chorób wirusowych cebuli. Przenoszony jest przez mszyce i może powodować żółknięcie liści, deformacje roślin i obniżenie plonów. Choroba ta nie ma skutecznego leczenia chemicznego, dlatego najlepszym sposobem ochrony jest zwalczanie wektorów (mszyc) oraz stosowanie zdrowego materiału sadzeniowego i kwarantanna pola przed sadzeniem.

Podsumowując, odmiana Czerwona Włoska cebuli wymaga szczególnej uwagi w zakresie ochrony zdrowotnej. Znajomość charakterystycznych chorób, ich objawów i metod zwalczania pozwala na skuteczne zarządzanie uprawą i minimalizację strat plonów. W profilaktyce ważne są higiena upraw, odpowiednie praktyki agrotechniczne oraz monitorowanie stanu roślin w trakcie całego cyklu wegetacji.