Burak ćwikłowy Egipski Burak

Wszystko o odmianie

Podlewanie

Gleba

Choroby

Toksyczność

Opis odmiany

**Burak ćwikłowy odmiana Egipski – opis encyklopedyczny**

Burak ćwikłowy (Beta vulgaris subsp. vulgaris) to roślina warzywna należąca do rodziny komosowatych (Amaranthaceae). Jedną z popularnych odmian tego gatunku jest odmiana „Egipski”. Odmiana ta ceniona jest przede wszystkim za swoje walory smakowe oraz uniwersalność zastosowania w kuchni.

Burak ćwikłowy odmiany Egipski charakteryzuje się średniej wielkości, kulistym lub lekko spłaszczonym korzeniem o intensywnie czerwonej barwie. Jego miąższ jest soczysty, dobrze barwiący się, a po ugotowaniu zachowuje jasno czerwony kolor. Liście tej odmiany są umiarkowanie wykształcone, średniej wielkości, o lekko powcinanym blaszce liściowej, lecz nie są celem zbioru, ponieważ głównym produktem jest korzeń.

Odmiana Egipski preferuje gleby żyzne, dobrze zdrenowane o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego (pH 6,0–7,0). Jest to roślina ciepłolubna, wymagająca pełnego nasłonecznienia oraz umiarkowanej ilości wody. Optymalna temperatura do wzrostu i rozwoju wynosi od 15 do 25°C. Odmiana ta wykazuje umiarkowaną odporność na niektóre choroby grzybowe, takie jak mączniak prawdziwy czy rdza, co sprawia, że jest stosunkowo łatwa w uprawie.

Burak ćwikłowy odmiany Egipski wysiewa się zazwyczaj wczesną wiosną, gdy gleba osiągnie temperaturę około 8–10°C. Siew wykonuje się w rzędy, z zachowaniem odstępów między roślinami wynoszących około 10 cm, co umożliwia prawidłowy rozwój korzeni. Rośliny można także uprawiać w drugim terminie – latem – w celu uzyskania plonów jesiennych.

Korzenie buraka ćwikłowego odmiany Egipski są szeroko wykorzystywane w kuchni do przygotowywania barszczów, sałatek, soków oraz domowych przetworów, np. buraczków na zimę. Ze względu na intensywną barwę i smak, są również popularnym źródłem naturalnych barwników spożywczych. Egipski może być spożywany zarówno świeży, jak i po obróbce termicznej.

Odmiana Egipski wyróżnia się dobrą wydajnością plonów, wysoką jakością miąższu oraz atrakcyjnym, intensywnym kolorem korzenia. Dzięki tym cechom cieszy się popularnością zarówno w uprawach amatorskich, jak i w rolnictwie towarowym. Dodatkowo, jej odporność na niektóre choroby poprawia efektywność produkcji oraz zmniejsza konieczność stosowania ochrony chemicznej, co jest korzystne z punktu widzenia ekologii i zdrowia konsumentów.